likyalı

bla bla bla

taksim’de olan varsa gelsin. bira ısmarlıcam

"ne güzel lan" dediğimiz her an aslında birazcık da içinde üzüntü barındırmaz mı? çünkü güzel olan her şey eski güzellikleri de hatırlatır bize.. yani bi daha elde edemiyeceğimiz bağzı güzellikleri…

kitaplara öykü olacak bir başarım sanırım hiç olmayacak, içimdeki isteksizlik ve dikkatsizlikle hayattaki son günümde bile mutlaka bir şeyleri eksik yapıyor olacağım. son günüm biterken de geriye dönüp “zaten o kadar da güzel değildi yaşamak” diyeceğim tanrıya. çok fazla kural vardı, senin gönderdiğin buyruklara sıra bile gelmedi. gündelik hayata kendimi monte etmeye çalışırken, diğer dünyaya enerjim kalmadı. cehenneme giden patika nerede diye sorup, yola devam edeceğim. muhtemelen cehennemin kapısından da geri çevrileceğim, çünkü orası için de pek bir şey yapmadım. ben ve benim gibileri, depo gibi bir yere koyup günde üç kere sayacaklar. belki özel günlerde muz ve kuruyemiş de verirler, fazlası değil.